Mr President

به نام خالقِ من خدای وطنم ایران / جایی که مردمش دیگه غصه نمی خوان جایی که آدماش با شیکمِ گشنه بازم پای حرفشون موندن پراشتها تر که امید از توی دل مردمش رفته / یعنی جونِ یه آدم کمتر از یه بطری نفته ؟ ولی با اینکه زمین خوردیم دوباره پا شدیم / دست به دستِ هم دادیم دوباره ما شدیم بله شما نمادِ خواستِ همتِ منید / شما حاصلِ حماسه ی ملتِ منید دیگه وقتشه ثابت کنی رو خاکِ وطن شما از همه ی ما غیرتی ترید تو این روزایی که گرونی بیداد می کنه / مشکلاتت می گرده و پیدات می کنه از این روزا که واسه همه به سختی سر میشه / معلومه واسه شما راهِ سختی در پیشه من یه مردم شناسم که سرِ سیری نمی خونم / چیزی از اقتصاد و بازیِ سیاسی نمی دونم می خوام هر چی توی دلمه پاکش بکنم / می خوام از قولِ مردمم خواهش بکنم که دیگه هیچ کسی محتاجِ نونِ شب نشه / نبینیم کسی که شرمنده ی زن و بچشه می خوام این مردمِ بی گناهو محکوم نکنن / این انتقادِ سازنده رو سرکوب نکنن می خوام از شما که کارو سرسری نگیرین / ما رو یه مشت مو سیخ سیخیِ اجنبی نبینین آخه آدم از اول که با تجربه نی / یه کم مدارا کنن تا ما هم باتجربه شیم نذارید حقیقتو فدای دروغ بکنن / نذارید به حریمِ شخصیِ ملت ورود بکنن د بگید انقد رو دنیا و خاکش غصه نپاشن / این جوونا انقد دپرس و مرده نباشن بگید انقد خصمانه نگاه به من نکنن / انقد ناموس مردمو سوارِ ون نکنن اینا باعث شده که ما به هم بد دل تر باشیم / بیاید نسبت به قبلیامون بامنطق تر باشیم