Jodaei

کاشکی تقدیر انسان ها فقط در خواب بود قصه از آغاز سر میشد دلت بی تاب بود بعد تو بیزارم از صبح و طلوع آفتاب کوچه های عاشقی از مهر تو مهتاب بود گفته بودی تا ابد همراه و غم خوار منی لعنت و نفرین بر این بی راهه که مرداب بود قلبم از طرز نگهات باز هم آتش گرفت کاش در چشمان تو یک چشمه ی پر آب بود سخت دلخونم از این بی رحمی تلخ و غریب کاشکی کاشکی در رسم دنیا عشق ورزی باب بود بعد تو بیزارم از صبح و طلوع آفتاب کوچه های عاشقی از مهر تو مهتاب بود گفته بودی تا ابد همراه و غم خوار منی لعنت و نفرین بر این بی راهه که مرداب بود قلبم از طرز نگهات باز هم آتش گرفت کاش در چشمان تو یک چشمه ی پر آب بود