Dooset Nadaram

برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی خوام بیارم برو دیگه نمی خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم گریه های تو برام فایده نداره برو که دیگه تو رو شناختمت بگو به کی بگم گفتنیامو حالا که به حرف حسودا باختمت من تو ی شهر آرزوهام واسه تو یه قصر طلایی ساخته بودم به چه شوقی به چه ذوقی قلب و دین و ایمونمو باخته بودم برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی خوام بیارم برو دیگه نمی خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم هردفعه یکی در می زنه عکس تو میاد به یادمن که میومدی با یه گل سرخ دمدمای صبح سراغ من چه بچه گونه نگام می کردی نگاتو باور میکردم دوباره می رفتی من تو سکوتم گلاتو پرپر می کردم برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی خوام بیارم برو دیگه نمی خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی خوام بیارم برو دیگه نمی خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم قصه های من و تو تمومه اما یه روز تو تنها می شینی حریر عشق گذشتمو تو آینه ها می بینی اما دیگه نیست اون که اشکاتو می بوسید و تو براش نفس بودی اونی که براش فرش زمینو یه سایه بون با تو بس بودی برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی خوام بیارم برو دیگه نمی خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی خوام بیارم برو دیگه نمی خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم