Soeleye Bidari

میخواهم و میخواستمت تا نفسم بود میسوختم از حسرت و عشق تو بسم بود عشق تو بسم بود که این شعله بیدار روشنگر شبهای بلند قفسم بود آن بخت گریزنده دمی آمد و بگذشت غم بود که پیوسته نفس در نفسم بود دست منو آغوش تو هیهات که یک عمر تنها نفسی با تو نشستن هوسم بود سیمای مسیحائی اندوه تو ای عشق در غربت این مهلکه فریادرسم بود لب بسته و پر سوخته از کوی تو رفتم رفتم بخدا گر هوسم بود بسم بود