دیوونه

باچنین دیوانه ای چون من عاشقانه سر نمیکردم من اگر جای تو بودم سنگ بودم درمصاف سنگ روبروی این همه نیرنگ میشدم اینه سنگک ااااه ااااه من دلم میسوزد ای همدل من دلم میگیرد ای همراه درد من برشانه تو کوه باتو اما بی اثر چون کاه صبر تو صبر بزرگ کوه عشق تو بیحدو اندازه زخمهایت کهنه و کاری هر کلامت مرهمی تازه هر که بد شد باتو بد کرد شد همان اتش که برپا کرد هرکه شد پایئز باغش سوخت پیش تو اما بهار اورد اااه ااااه من اگر جای تو بودم جای دل خنجربدستم بود میشکستم همچنان شیشه هرکسی سنگ شکستم بود من اگر جای تو بودم من اگر جای تو بودم عشقو باور نمیکردم