Natrsonm

مث آبی که میریزه واسه جمع کردنش دیره دلی که بشکنه هیچ وقت دیگه آروم نمی گیره تا وقتی که خدایی هست رفیقِ راه من باشه تو هرجایی زمین خوردی شاید از آهِ من باشه به غیر از عشق و آرامش چه احساسی بهت دادم که حقم جایِ خالیته بازم دستام میلرزن بازم به گریه افتادم مگه دیوونه حالیته ببین هم پای این رگبار دارم تو کوچه مییبارم تموم لحظه هامونو باید زنده نگه دارم فقط خواب تو میتونه تو شبهایی که باورنه یه مرد سخت و مغرورو به خاکستر بنشونه (مگه دیوونه حالیته) (مگه دیوونه حالیته) مگه دیوونه حالیته