Gharare Asheghi

نه خنده از تو بی خبر موند نه گریه دردمو دوا کرد نفس نفس به سینه پر زد دلی که اسمتو صدا کرد هوای عاشقی گرفته ببین بنفشه سر به زانوست بیا به دیدنم که خستم بیا سرم پر از هیاهو ست هوا هوای دیدن توست به لب رسیده جان خسته یه بغض بی بهونه دارم که راه گریه هامو بسته هوا هوای بی قراری بریده طاقتم کجایی امان ازین همه غریبی امان ازین همه جدایی کجا به خنده میرسم ازین هوای گریه آلود مرا ببر به ساعتی که لحظه ی قرارمون بود دعای دل شکسته ها گره گشای مشکلم کو دلم گرفته از زمین نگار من بگودلم کو امیر پرده پوش عاشق کجای قصه خانه داری تو را صدا زدم به خواهش تو را صدا زدم به زاری بهار تازه روی پنهون امید نو رسیده ی من چرا قدم نمیگذاری به دیده ی ندیده‌ ی من هوا هوای دیدن توست به لب رسیده جان خسته