Roohe Moghadas

زیر رگبار مصیبت جونتو تو دست گرفتی زندگیتو دادی اما زندگیمو پس گرفتی من همون یار همیشم چشم به فردای تو دارم تا که اسمت رو لبامه خشبحال روزگارم دستمو رها نکن که وسط یه کوره راهم من یه عمره که اسیره یه مسیر اشتباهم هرکسی سرش می ارزید به تنش رفتش و جون داد هرکسی راهو بلد بود به همه راهو نشون داد نقطه ی رسیدن تو نقطه ی روشن دنیاست وسط سیاهی شب پرچم ستاره بالاست توو همون راهی که رفتی پا به راه جاده میشم واسه ی لحظه پرواز حاظر و آماده میشم اسمت این روح مقدس ذکر روز و ماه و ساله تو شلوغیای عالم با تو گم شدن محاله محاله