Avalin Negahe To

فدای مهربونیات اگه دلم به خاطرت شکسته برو فدای خنده هات گریه اگه راه چشامو بسته رفتی منو تو بی کسی هام تنها گذاشتی اما یکی اینجا عاشقونه تا جون داره پای چشات نشسته مثل پرنده ها یه روز عاشق پر زدن شدی تو پر زدی به آسمون و من موندم و بال و پر شکسته حالا تو تنگی قفس بغض بزرگی تو گلوم نشسته فدای گرمی صدات اگه صدام عشقتو گرفته من از اولین نگاه تو شکفتم اومدم بهت دوستت دارم رو گفتم اما تو غرورتو بهونه کردی به من و قلب من اعتنا نکردی من میخواستم تو نخواستی من میخواستم تو نخواستی من میخواستم تو نگاه تو بمیرم هرجا رفتم تو رو چشمات و ببینم من میخواستم از هم خون تو باشم تو بشی مجنون و من لیلای تو باشم من میخواستم تو نخواستی من میخواستنم تو نخواستی من که از تو نمیخوام جنون بگیری من که از تو نمیخوام که برام بمیری من که از تو نمیخوام تا دنیا دنیاست بیای و فقط تو چشم من بشینی من که از تو نمی خوام ستاره ها رو بری و از آسمون برام بچینی من میخواستم همدم بی کسی هام شی بیای و مثل دل واپسی هام شی من میخواستم تو نخواستی من میخواستم تو نخواستی تو از من نخواه که چشماتو نبینم کنار عکسای تو دیگه نشینم با تو حتی تو قفس میشه بمیرم تو ازم نخواه که بی تو پر بگیرم حتی هیچ وقت اگه لایقت نباشم تو ازم نخواه که عاشقت نباشم