Parandeh

نگران بودم الان کجای این شهری نکنه راه خونمونو گم کردی یا اگه دلت هوای خونمونو کرد تا کجای راهو اشتباه اشتباه برگردی نگران بودم آه میکشیدم از ته دل من به جای هردومون غصه میخوردم انقدر فکر تو بودم که زخمامو یادم رفت انقدر که نفهمیدم کی و کجا کی و کجا کجا مردم منو اینجوری به خاطرت بسپر یه پرنده که غصتو میخورد یه پرنده که منتظر نشست و نشست یه پرنده که کنج لونش مرد منو اینجوری به خاطرت بسپر یه پرنده که غصتو میخورد یه پرنده که منتظر نشست و نشست یه پرنده که کنج لونش مرد