Zolf

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم شهره شهر مشو تا ننهم سر کوه شور شیرین منما تا نکنی فرهادم می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم طره را تاب مده تا ندهی بر بادم رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم قد برافراز که از سرو کنی آزادم زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم طره را تاب مده تا ندهی بر بادم رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم قد برافراز که از سرو کنی آزادم