Ye Khoone Koochik

همراه خاک اره تف میکنم طعم بیدار بودن را با سرفه ام در خواب حس میکنم درد نجار بودن را از نردبان بودن بسیار غمگینم از آسمان بودن بسیار غمگینم تمرین کنم باید دیوار بودن را چون فوج ماهی ها در نفت میمیرم دریای آلوده دارد به آرامی کم میکند از من بسیار بودن را وقتی نمیمیرم هم دردسر سازم هم دست و پا گیرم اما به هر تقدیر باید تحمل کرد سربار بودن را در سینه ام بم ها با کوهی از غم ها پیوسته لرزیدند پس دفن خود کردم همراه آدم ها جاندار بودن را روزی اگر زاغی روباه را بلعید جای تاسف نیست هیهات اگر روزی صابون بیاموزد مکار بودن را بیرون تراویده است از گور من بهرام از کوزه ام خیام از مستی ام حافظ سر مشق میگیرد هوشیار بودن را وقتی نمیمیرم هم دردسر سازم هم دست و پا گیرم اما به هر تقدیر باید تحمل کرد سربار بودن را