Seid Jegar Khaste

صدای پا نبود صدای تق تق شکستن تو بود غروب خسته بود که من سرم هنوز رو دامن تو بود صدای پای تو که توی راهرو زبونه میکشید تمام روحمو برای دیدنت به خونه میکشید به مادرم بگین قفس شکسته و پرنده پر زده به مادرم بگین بهار اومده جوونه سر زده یه درد مطمئن مفاصل منو کلافه کرده بود تمام وزنشو به شونه های من اضافه کرده بود غروب رفته بود غروب توی مه غروب تو غبار غروب بی قرار غروب رو سیاه غروب بی پناه به مادرم بگین هنوز خنده هاش رو سرجهازشن به مادرم بگین هنوز گریه هاش تو جا نمازشن به مادرم بگین هنوز خنده هاش رو سرجهازشن به مادرم بگین هنوز گریه هاش تو جا نمازشن