Sabzeye Norooz

آمدم ای شاه سلامت کنم عرض ارادت به مقامت کنم آنچه که دارم تو رساندی به من هیچ ندارم که به نامت کنم آمده ام تا که سلامت کنم سلامت کنم حرمت باغ گلو نور نفست بوی بهارست نگهت قبله نمایه رخ بی صورت یار است چه کسی رو به تو آوردو نچید از تو نگاهی دل ما زلف پریشان رخ تو آینه دار است نفست جام بهارستو رخت سبزه ی نوروز چقدر بخت پریشان که در این سبزه دچارست موجی وامانده در خود جا مانده بیرون از دریا مانده موجی سرگشته از خود برگشته تنهای تنها مانده جانی بی تابم چشمی بی خوابم لبریز از رویای تو موجی تنهایم روزی می آیم می افتم در پای تو روزی می آیم روزی می آیم می افتم در پای تو این دست تو حین لبریزه دعاست دامان شما گل باغ اجابتو التجاست آغوش شما لبریزه خداست خلوتگه امن شکفتن غنچه ی گریه هاست این دست تو حین لبریزه دعاست دامان شما گل باغ اجابتو التجاست آغوش شما لبریزه خداست خلوتگه امن شکفتن غنچه ی گریه هاست ای آینه رو دیدار شما آغشته ی لطفو عطاست