Niyaz

بدون تو چه پروازی، چه احساسی چه آوازی تویی که از صدای من، شراب کهنه می سازی بیا خوبم که می دانم، در این بازی نمی بازی نیاز رو تو خودم کشتم، که هرگز تا نشه پشتم زدم بر چهره ام سیلی، که هرگز وا نشه مشتم من آن خنجر به پهلویم، که دردم را نمی گویم به زیر ضربه های غم، نیفتد خم به ابرویم مرا اینگونه گر خواهی، دلت را آشیانم کن من آن نشکستنی هستم، بیا و امتحانم کن بیا و امتحانم کن غرور ای ناجی حرمت، تو با من پا به پایی کن به هنگام سقوط من، تو در من خودنمایی کن من آن خورشید زرپوشم، که با ظلمت نمی جوشم بجز آغوش دریا را، نمی گیرم در آغوشم مرا اینگونه گر خواهی، دلت را آشیانم کن من آن نشکستنی هستم، بیا و امتحانم کن بیا و امتحانم کن من آن دیوار پـربارم، که درخود واژه ها دارم درون دشــت اندیــشه، بـه غــیر گـل نمــی کارم من آن ابــر بهــارانــم، که از خــاشــاک بی زارم به جـــز بـــرچــهــره گـلـها، نمــی گـریم نمی بارم نیاز رو تو خودم کشتم، که هرگز تا نشه پشتم زدم بر چهره ام سیلی، که هرگز وا نشه مشتم من آن خنجر به پهلویم، که دردم را نمی گویم به زیر ضربه های غم، نیفتد خم به ابرویم مرا اینگونه گر خواهی، دلت را آشیانم کن من آن نشکستنی هستم، بیا و امتحانم کن بیا و امتحانم کن مرا اینگونه گر خواهی، دلت را آشیانم کن من آن نشکستنی هستم، بیا و امتحانم کن بیا و امتحانم کن