Ghafas Bas

کنج یک خونه ی سرد که پره تنهاییه منم اون قناریم که صداش طلاییه% نمیدونم چی میگه ناله هاش کجاییه بنده ی زمین که نیست قاصدِ رهاییه وقتی که تمام دنیا قفسه فکر آزادی فقط مقدسه نفس نفس قفس بس نفس نفس قفس بس نفس نفس قفس بس نفس نفس قفس بس خیلی وقته ناخوشه خوشیامو میکشه پره زردش خونیه که صداش زندونیه میگه حیف بی خودی قفس خودت شدی چونکه من اجالتا دورم از عطر وطن% وقتی که تمام دنیا قفسه فکر آزادی فقط مقدسه نفس نفس قفس بس نفس نفس قفس بس نفس نفس قفس بس نفس نفس قفس بس