Kashti Zarvaraghi

دستامون لاغر و بیرمق کشتی میساختیم از زرورق کشتی زرورقی طعمه بارون نمیشد قلبای عروسکی تو سینه ویرون نمیشد شبا تو دست پدر یه اسمون خواب میدیدیم لالایش معجزه بود وقتی که بیخواب میشدیم روزای رفته رو باید از ته دل داد کشید با یه آبنبات میشد مزه دنیا رو چشید ناخدای کشتی زرورقی شکل پدر بود توی خواب قصه غرق کردن خورشید برامون چقدر قشنگ بود