To Fargh Dari

بلدی حرف نزنی اصن میتونی بشینی اینجا پس نه بفهمم نه بزن زل به منِ داغونِ سیاه مست بلدی فکر کنی یه روحم فکر کنی چون ساکتم خوبم نبینی اشکامو تو بارون باورت بشه این دروغم یه شبایی آدم یادش میره دلیل خندش یه ابرم و میبارم رو این شهر درندشت تو فشارم شدم آروم بغلم کن یه روزی پیریم و پایانشو میگیریم جشن تو اینجایی چون فرق داری واسه من با مردم بغلم کن اگه دنیا داره میکوبتم کنارمی اقلا تو بغلم کن