Sedayam Kon

تو را هرگز نمیبخشم تو تنها عشق من بودی به یاد آور زمانی را که گرم سوختن بودی تو را هرگز نمیبخشم تو تنها عشق من بودی به یاد آور زمانی را که گرم سوختن بودی سرابی بودی و از چشمه فارغ چشمه ات پنداشتم روزی طبیبی بودی و بذر وفا را در سینه ات میکاشتم روزی مرا دیوانه باید گفت میدانم مرا دیوانه باید گفت تو ای تنها امید من توای تنها پناه من تویی تنها در این دنیا امید گاه گاه من صدایم کن صدایم کن ز تنهایی رهایم کن تو ای تنها پناه من صدایم کن ز تنهایی رهایم کن صدایم کن ز تنهایی رهایم کن تو را هرگز نمیبخشم تو تنها عشق من بودی به یاد آور زمانی را که گرم سوختن بودی