Zabanam Lal

میگویند میروی با آخرین باران زبانم لال میگویند از دلم دل میکنی آسان زبانم لال من گاهی با خودم در خلوتم آهسته میگویم مبادا راست باشد حرف این و آن زبانم لال میترسم از این راه از درد بی درمان تو میروی یک روز با آخرین باران در خواب خود دیدم این لحظه را صد بار رفتی و باران زد در آخرین دیدار اگر رفتی و ماندم در دل طوفان خلاصم کن به دور از گریه ها و چشم این و آن خلاصم کن پس از تو زندگی جایی برای من جایی نخواهد داشت مرا با خاطرات آخرین باران خلاصم کن نفسم رفته دلم تاب ندارد بی عشق آسمان که نور مهتاب ندارد بی عشق جان من جان تو جان چشمان تو من بریدم بخدا در غم پنهان تو من خرابم بی عشق در عذابم بی عشق من اسیری شده ام عاشق زندان تو میترسم از این راه از درد بی درمان تو میروی یک روز با آخرین باران در خواب خود دیدم این لحظه را صد بار رفتی و باران زد در آخرین دیدار اگر رفتی و ماندم در دل طوفان خلاصم کن به دور از گریه ها و چشم این و آن خلاصم کن پس است و زندگی جایی برای من جایی نخواهد داشت مرا با خاطرات آخرین باران خلاصم کن