Gebley Eshgh

از کوچمون به خونمون یه راه باریکیه وقتی میخام برم خونه ظلمت تاریکیه از کوچمون به خونمون یه راه باریکیه وقتی میخام برم خونه ظلمت تاریکیه دراون تاریکی شب وقتی قدم میزارم عذاب زندگی رو به یاد خود میارم عذاب زندگی رو به یاد خود میارم نه نه نه نه نه حالا زوده نا امید بشم من تا دنیا دنیاست عاشقم من رفته ام وامونده خاطراتش به خدا هرجاست عاشقم من رفته ام وامونده خاطراتش به خدا هرجاست عاشقم من به خدا هرجاست عاشقم من حالا که پرده زاسرار دلم برداشتم به شما راست میگم به خدا راست میگم هرچی از گذشته ها و زندگی مونده برام به خدا راست میگم به خدا راست میگم روبروی خونمون پنجره ای روبه خدا بود یه روزی خیلی کم وا می شد اما قبله عشق و صفا بود یه روزی ناگهان یکروز دیدم اون پنجره با گل و خاک بسته شده ناگهان یکروز دیدم اون پنجره با گل و خاک بسته شده بس که اون بالا نگاه کرده چشام مژه هام دونه دونه خسته شده مژه هام دونه دونه خسته شده نه نه نه نه نه حالا زوده نا امید بشم من تا دنیا دنیاست عاشقم من رفته ام وامونده خاطراتش به خدا هرجاست عاشقم من