منو صدا نزن

منو صدا نزن دارم میرم از این دنیا منو صدا نزن کار ما گذاشت از این حرفا اون روزایی که گفتم دیدی رسید آخر منو صدا نزن یخ زدم تو این سرما دستامو محکم نگیر الان وقته این کارا نیست من دیگه رفتم چی داری بگی از این فردا آخه لامصب گریه هات فایده نداره الان سرده دستام یادته تو اون شبها چقدر زجه میزدم عینه خیالتم نبود دلش جایه دیگه خوش بود وقتی کنار من نبود واسه چی گریه میکنی من که گفتم بریدم تیغو کشیدم رو رگم وقتی آخرش رسیدم یادته پشته خطت شبونه چقدر گریه کردم من که آدمی نبودم بخوام واست دردسرشم بگو تو حرف بزن من که حرفامو زدم راستی به اون دوستات بگو دیگه دستپاچه نشن تا کثافت کاریتو بخوان بپوشونن یادته میگفتم بالاخره یه روز اومد که بریو هر دوتایه ما سفید بپوشیم حالا باید بگی عکسامو بسوزنن تو خوشبخت شدی ولی منو نگا چشام بستست بالاخره نشد یه بار قشنگ نگام بکنی عشقو بخونی از چشام آسمون دلش گرفته بهش بگو ببار کار از این حرفا گذشته من دیگه برنمیگردم از دلم نپرس یه عمره بی تو همخونه ی دردم کار از این حرفا گذشته منو کشتی و ندیدی یخ زدم با این دورنگی تو به آرزوت رسیدی شکستم پایه تو ندیدی خستم من نشستم پایه تو چشامو بستم بریدم ندیدی لحظه ی آخر که با حرفات کشیدم تیغو رو دستم شکستم پایه تو ندیدی خستم من نشستم پایه تو چشامو بستم بریدم ندیدی لحظه ی آخر که با حرفات کشیدم تیغو رو دستم آسمون دلش گرفته بگو گریه کنه ببین خاک سرده یکی عینه توئه بگو بریزن روم دنیارو نبینم بیشتر من که دل ندادم هبچ وقت به غیر خودت بگو اشک نریزن به خدا راحتم دیگه نگاه نمیکنم به ساعتم که کجاییو پیش کی نشستی الان بگو خاکم کنن به خدا راحتم راستی اون حلقمون هنوز دستته ماله خودت دیگه نمیگم پس بده دیگه نیستم آخه مگه نمیبینی مردم یکی میگفت هر چی کشیدی حقته آره حقمه خوب خدایی راست میگفتن چیزی درست نمیشه بگو چه مرگته همه مشکی پوشیدم من لباس سفید خیلی زود دیر میشه بهش تو رو خدا بگین من نمیگذرم ازش خدا جوابشو میده آهش میگیرتت اون کسی که به اینجا رسیده چقدر مثله همیم هردومون شب حجلمونه تو تو آغوش اون پس اینجا ته قصه مونو به خاکم چنگ ننداز بزار آروم بگیرم این بهتر از اونه که تو رو با اون ببینم این بهتره به خدا بذار راحت بخوابم دلم گرفته میخوام زیر بارون بشینم