Marham

سکوتت پر از حرفه اما صدات هنوزم توی گوش این مردمه حضورت یه جوری صدا کرده که سکوتت توی این هیاهو گمه حضورت یه جوری صدا کرده که سکوتت توی این هیاهو گمه فقط با جلال و شکوه صدات میشه به مقامی که باید رسید تو دنیایی که هیچی دیدن نداشت میشد دیدنی هارو پیش تو دید کسی میشه اسطوره مردمش که دنیاشو پای هنر باخته کسی که یه عمره با رنگ صداش تو ذهن همه خاطره ساخته نیاد روزگاری که این روزگار غرور هنرمندشو بشکنه اگه بشکنه بغض این پنجره زمین و زمانو بهم میزنه اگه هرچی دار و ندار منه بریزم به پای تو بازم کمه