Ashob

حال دنیای من آشوب نبود بهتر بود تا که طوفان به دلم دادی و رفتی آخر قبل تو شعر نبود عاشق دیوانه کجا نه دلی دلهره ای خاطره ای زجر آور حال دنیای من آشوب نبود بهتر بود و دلم دورترین جای جهان از احساس تو چه کردی که هنوز از ته دل غمگینم تو چه کردی که هنوز جنگ جهانی برپاست من بی قرار این انتظار بارانی ام کرد با هر قدم تنهایی ام را یادم آورد با اینکه میدانم غمی اما کجایی با بغض من نامحرمی اما کجایی رفتنت کشت مرا خاطره ات کشت مرا من به کابوس نبودنت سنجاق شدم سرد و متروکه ترین جای جهان است دل من جای خالی تو شد نقطه پایان خودم حال دنیای من آشوب نبود بهتر بود تا که پاییز رسید هنجره در هم کوبید پای تردید به این خاطره ها باز شده آه از این درد از این غم از این بغض پلید من بی قرار این انتظار بارانی ام کرد با هر قدم تنهایی ام را یادم آورد با اینکه میدانم غمی اما کجایی با بغض من نامحرمی اما کجایی