Taavaan

منو جون پناه خودت کن برو بذار پای این آرزوم واستم به هرکی بهم گفت ازت رد شده قسم میخورم من خودم خواستم منو جون پناه خودت کن برو من از زخم هایی که خوردم پرم تو باید از این پله بالا بری تو بالا نری من زمین میخورم درست لحظه ای که تو باید بری اسیر یه احساس مبهم شدیم ببین بعد یک عمر پرپر زدن چه جای بدی عاشق هم شدیم برای تو مردن شده آرزوم یه حقی که من دارم از زندگیم نگاه کن تو این برزخ لعنتی چه مرگی طلبکارم از زندگیم به هر جا رسیدم به عشق تو بود کنار تو هرچی بگی داشتم ببین پای تاوان عشقم به تو عجب حسرتی تو دلم کاشتم اگه فکر احساسمونی برو اگه عاشق هردومونی برو تو این نقطه از زندگی مرگ هم نمیتونه از من بگیره تورو