بن بست

عزیزترین کس دنیای من وی ساحل ترین لب دریای من وی مخاطب همه حرفای من وی آخه شکرت خدایا عزیزعزیز گِتی اون شو که مست وی وَر وَر گِتی مِنه او کِشی دست وی نَئونِسمه می جلو شمشیر به دست وی آخه شکرت خدایا اگه دونِسِ ووم نشست نَکِردمه هرشو هرشو تی وَر هی مست نَکِردمه همین مستی اخر کار هِدا می دست صافه جاده منه بَکشیه بن بست خیمه بَزوئی مه کِله دیاری مست هاکِردی