لب گور

نکِن آزار منه درمه لب گور من اَنی ساده تو اَنی مغرور از می جان چی خواینی تِنی از شی وطن دور بَوِمه دور نکِن دلبر نکِن من دارمه آبرو از می جان چی خواینی هوا شو و خِنه سو ناینه بی تو نِلار مردم بفهمن دَرمه بی تو تی دنبال اِمه یار این کوه به اون کوه کی جز من هَسه دلبر عاشق تو مستمه هوا سر دَرمه اَتی حواس پرت بَیمه گِله از این روزگار تنها و بی کس بَیمه مِره یاده تیسه شو تا صباحی دعا کردمه شونی زودتر بیِئی این رسمشه خدایی من که اَتا تی عکسه جا بَیمه راضی یعنی این هَسه من جواب خوبی که الان بِلی بوری هوا شو و خِنه سو ناینه بی تو نِلار مردم بفهمن دَرمه بی تو