Vadeye Ma Lab Darya

عصر ما عصر فریبه عصر اسمای غریبه عصر پژمردن گلدون چترای سیاه تو بارون شهر ما سرش شلوغه وعده هاش همه دروغه آسموناش پر دوده قلب عاشقاش کبوده کاش تو قحطی شقایق بشینیم توی یه قایق بزنیم دلو به دریا من و تو تنهای تنها خونه هامون پر نرده پشت هر پنجره پرده قفسا پر پرنده لبای بدون خنده چشما خونه ی سؤاله مهربون شدن محاله نه برای عشق میلی نه کسی به فکر لیلی کاش تو قحطی شقایق بشینیم توی یه قایق بزنیم دلو به دریا من و تو تنهای تنها اون قده میریم که ساحل از من و تو بشه غافل قایقو با هم میرونیم اونجا تا ابد میمونیم جایی که نه آسمونش نه صدای مردمونش نه غمش نه جنب و جوشش نه گلای گل فروشش مث اینجا آهنی نیست مث اینجا آهنی نیست پس ببین یادت بمونه کسی یم اینو ندونه زنده بودیم اگه فردا وعده ی ما لب دریا زنده بودیم اگه فردا وعده ی ما لب دریا مث اینجا آهنی نیست مث اینجا آهنی نیست پس ببین یادت بمونه کسی یم اینو ندونه زنده بودیم اگه فردا وعده ی ما لب دریا زنده بودیم اگه فردا وعده ی ما لب دریا