Asemoon

روحم آزرده مرا وسوسه بیهوده مکن روحم آزرده مرا وسوسه بیهوده مکن دگر این لحظه تن پاک من آلوده مکن یاریم کن که رود از یادم غم دیرینه­ی این خاطره­ها شوق پرواز سراپای مرا می­کشد تا پس این پنجره­ها پیش رویم بگشا پنجره ای تا از آن پنجره پرواز کنم روحم از قید تن آسوده شود هستی دیگری آغاز کنم آسمون ابراتو بردار و برو دیگه تنها من و بگذار و برو آسمون اخماتو وا کن آبی شو آسمون آفتابی شو ، آفتابی شو آسمون غرق به خونِ دل من آسمون دشتِ جنونِ دل من تک و تنها توی دنیای بزرگ آسمون بی همزبونِ دل من آسمون مرده دیگه مهر و وفا عزم ما پر شده از رنگ و ریا نه محبت میشه پیدا نه صفا آسمون قهره دیگه از ما خدا آسمون کاشکی که می­شد بپرم تو دل آبی تو خونه کنم کاشکی میشد مثال ابرای تو زار زار گریه­ی مستونه کنم آسمون غرق به خونِ دل من آسمون دشتِ جنونِ دل من تک و تنها توی دنیای بزرگ آسمون بی همزبونِ دل من شوق پرواز سراپای مرا می­کشد تا پس این پنجره­ها پیش رویم بگشا پنجره ای تا از آن پنجره پرواز کنم روحم از قید تن آسوده شود هستی دیگری آغاز کنم شوق پرواز سراپای مرا می­کشد تا پس این پنجره­ها پیش رویم بگشا پنجره ای تا از آن پنجره پرواز کنم روحم از قید تن آسوده شود هستی دیگری آغاز کنم