غرور

دست تو دست اونی میری راحت نموندی پیشم بی لیاقت چطور ندیدی اشک چشمو نموندی پیشم دیدی نامرد اون چشماش مثل تو درشت بود زیاد الکی میخندید جلو نمیومد همیشه اون پشت موند فقط منو نمیفهمید هی ثانیه ها میگذره همینه فرداتم این واسم عجیب تره هر کی نیومده میپره یکی هم زوری باهاش میمونه از جیب نره خلاصه همینه تهش شاد نیست گاهی برات همیشه جشنا مثل بغض تو تولدت پا کامنتا سلطان فقط خودت کم تر شده توجهت همه چی میگذره به دور از تصورت هی غرور و از کی داشتی منو میشناخت رو هر کی دست میذاشتی به چه ربطی داشتی مگه واسه خیانتات جای حرف میذاشتی هی حالا که رو به رومی بگم من همونیم که میگفتی نور امیدتم تک تک لحظه هاش یادم میاد حالا که لحظه هاش شادن بذار بگم از اصل داستانم شدی مثل همونا که تن به باد دادن دست تو دست اونی میری راحت نموندی پیشم بی لیاقت چطور ندیدی اشک چشمو نموندی پیشم دیدی نامرد یکی میاد هم دردم شه تو زندگی که باید عمدا سر شه اونی که رفت چون رفتن تهشه نمیبینی دیگه چشام هر شب تر شه حتی مهم نیست به تو علاقم حسی بین ما بود حالا به تو ندارم ادا این ادمای چتو در ارم وقتی ربطی نداره دیگه به تو الانم میدونی مهم نیست تو خیلی خوب بودی میخندی زیر لب میگی دروغ گویی هنوزم میپرسن یه چند تا از تو گاهی بهار فصل پاییز هنوز تو دست و پایی من از تو یاد گرفتم زیاد نخندم به هیشکی رو ندم به هیشکی حتی دل نبندم من از تو یاد گرفتم دروغ نباشم هنوز خاطراتت دست و پامو ول نکردن