Daryacheh Nour

خاطرت آید که آن شب از جنگل ها گذشتیم بر تن سرد درختان یادگاری نوشتیم با من اندوه جدایی نمی دانی چه ها کرد نفرین به دسته سرنوشت تو را از من جدا کرد بی تو بر رویه لبانم بوسه پژمرده گشته بی تو از این زندگانی قلبم آزرده گشته بی تو ای دنیای شادی دلم دریای درد ست چون کبوترهای غمگین نگاهم مات و سرد ست ای دلت دریاچه ی نور گر دلم را شکستی خاطراتم را به یاد آر هرجا بی من نشستی