پرس

تو با من همدردی، این شهرو میگردی با آدما سردی، توو دلت نی تردید کنارت آرومم و نمیدونی سرِّ منو چشات ابر بارونن و خسته ای تو مثل من و بیا نشکون قانونمو نزنیم ما قید همو بسازیم با بودنو، هیچوقت از این قصه نرو لبات مثه آرزو بود، الان تنها یار منه صورتت آسمون و، چشمای تو ستارمه وقتی که راهت دوره، یاد تو کنارمه قلب من مال اونه، بیخیال یه عالمه پُره درده این دنیا اون دلخوشیه همه نفرت دارن اون عشقو میده مثل نوره صبح تو شب بهش امیده مث گریزه، مث گریزه از این * از این آدمای دروغ از این مبسرا دنبال معنیه تووی جمله ها فقط زیاد رویه جرم ما پودر و دود و این سرفه ها رو تنش برفا شکل نقطه ها * خار همه غصه ها بیان، تو رو میکنم چون صدا جرئه ها پشت جرئه ها فراموشیو میدن تا صبح به ما با اون زنده ام توو دنیای مرده ها از ارتفاع نمیترسه توو اوجه باهام کنارت آرومم و نمیدونی سرِّ منو چشات ابر بارونن و خسته ای تو مثل من و بیا نشکون قانونمو نزنیم ما قید همو بسازیم با بودنو، هیچوقت از این قصه نرو لبات مثه آرزو بود، الان تنها یار منه صورتت آسمون و، چشمای تو ستارمه وقتی که راهت دوره، یاد تو کنارمه قلب من مال اونه، بیخیال یه عالمه دوس داره وقتی من مست ترم دوس داره نپَره از سرم توو مستی میزنم من حرف راست شده عاشق راست گوی بد دهن پول، عشق، نعشگی فیم و * رومه پایین نمیاد مثه دُزش دردامو میکشه percoset تو گوشم the doors beatles kurt cobain میدونه نیستم عادی من مهم نیست دیوونگیام عادی ان براش نقش اول بازیشم نمیشم هیچ موقع بازیگر براش شهر ما تاریک تر شباش میگه مهم نی، ماه میشم برات