Mamnam Az On Yazdahtam

منم یکی از اون ١١ تام بچه های ما نداشتن مدرسه فوتبال پا گرفتن تو زمین خاکی تو مدرسه تو پارک یاد نگرفتن از معلم اروپایی بالا اومدن با گل کوچیک و با روپایی نداشتن رژیمای سبزیای خارجی نرفتن اردوها و تفریحای کالجی زمینایی که حتی نداره جا آبخوری توپ پلاستیکی دولایه دروازه ها آجری هزارتا داستان که بپیچن از خونه همه با لباسایی که بی شک ارزونه ولی باز همیشه گفتن چقدم خوبه بهترین مربی هم که بچه محل بوده با ایمان ما میریم جلو، بگو یا مرگ یا ایران، قهرمانیم ما با ایمان ما میریم جلو، بگو یا مرگ یا ایران، قهرمانیم ما کم نداشتیم عابدزاده هارو با غیرت نبوده کسی راه بندازه مارو بی منت زحمتا رو بذا پای کادو نداره یه خارجی حتی یه بابای مارو که پینه بسته دستش، خسته هستش ولی خب بازم داره دست بخشش کمرش دیسک داره ولی خم نیست آره بیست ساله که سرپا ایستاده اینا نمره بیست داره از جنوب تا انزلی من علی کریمی و خسرو حیدری کم ندیدم ایرانیا تو جنگ سخت و واسه هم ظریفن نمیشه نداریم من همه فن حریفم سیر میشدیم تو راه با نون کفش رنگ میداد به جورابامون نمیدادن تو پارک رامون امکانات نبود تو باشگامون زمینامون همیشه توراش پاره توپاش داغون چهار سالی یه بار اونم شاید اگه شانس در خونت اومد باید خودتو بدجور ثابت کنی حساب کن حتی رو همسایت ما هممون پشت همدیگه با شعار یا زهراییم ما همه کل ایران امسال یکی از اون ١١ تاییم یکی از اون ١١ تاییم، میریم جلو ١١ تایی با ایمان ما میریم جلو، بگو یا مرگ یا ایران، قهرمانیم ما با ایمان ما میریم جلو، بگو یا مرگ یا ایران، قهرمانیم ما قهرمان ایران ما