Bomb Jonoon

به خودم آمدم انگار تویی در من بود این کمی بیشتر از دل به کسی بستن بود آن به هر لحظه ی تب دار تو پیوند منم آنقدر داغ به جانم که دماوند منم و زمینی که قسم خورد شکستم بدهد و زمان چنبره زد کار به دستم بدهد من تو را دیدم و آرام به خاک افتادم از آن روز که در بند توام آزادم بی تو بی کار و کسم وسعت پشتم خالیست گل تو باشی من مفلوک دو مشتم خالیست تو نباشی من از اعماق غرورم دورم زیر بی رحم ترین زاویه ی ساطورم با تو ام ای شعر به من گوش کن نقشه نکش حرف نزن گوش کن ریشه به خون آبه و خون می رسد میوه که شد بمب جنون می رسد