Nist Sho

من ذره و خورشید لقایی تو مرا بیمار غمم عین دوایی تو مرا بی بال و پر اندر پی تو می پرم بی بال و پر اندر پی تو می پرم من که شدم چو کهربائی تو مرا ای دوست ای دوست ای دوست به دوستی قرینیم تو را هر جا که قدم نهی زمینیم تو را در مذهب عاشقی روا کی باشد روا کی باشد عالم به تو بینیمو نبینیم تو را امروز من و جام صبوحی در دست می افتمو میخیزمو میگردم مست با سرو بلند خویش من مستم و پست من نیست شوم تا نبود جز وی هست