Madar Sefr Daraje

آن دَم که چشمانش مرا ، از عُمق چشمانم روبود وقتی که من عاشق شدم ، شیطان به نامم سجده کرد آدم زمینی‌تر شدو ، عالم به آدم سجده کرد من بودم و چشمان تو ، نه آتشی و نه گلی چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی من عاشق چشمت شدم شاید کمی هم بیشتر