Nejatam Bede

هوای امشبم با فکرت خرابه بدون تو خورشید محاله بتابه تو فانوس شب های بیداریم باش نجاتم بده واسه گریه کردن به پای تو دیره یه جوری شکستم که گریه ات بگیره همین امشب از حال من با خبر باش نجاتم بده صداش از جنس بارونای هر روزه دلش وقتی که دلتنگ نمی سوزه چرا این بی طاقتی ها مو نمی بینه کسی که رو چشمام چشماشو می دوزه بیا دنیامو عاشق کن به رویایی که شیرینه می دونی روزگار من تو باشی بهتر از اینه خلاصم کن از این حبسی که رنگ آب و آتیشه داره مثل تو تنهایی یه جوری عادتم میشه هوای امشبم با فکرت خرابه بدون تو خورشید محاله بتابه تو فانوس شب های بیداریم باش نجاتم بده واسه گریه کردن به پای تو دیره یه جوری شکستم که گریه ات بگیره همین امشب از حال من با خبر باش نجاتم بده