Baz Tab

تنهام توی میدون مین دکتر دکتر از کی شده ایم از کی داره سیگار میکشه تندتند زل میزنه به دیوار میگه شعر چند وقته که بد دهنه فحش میده میگه رفتن همه با دیوار طرف شو نیستش اینجا بیمار تر از تو سیگار علف قرص غرق شد روزی سی بار هدف مرد چرا تنهای بین اینا یه بغضی تو گلوته عین اینا چرا ساکتی اکثرن چیا مصرف داری به غیر اینا چرا ساکتی اکثرن چیا مصرف داری به غیر اینا دستام چرا پینه بسته جلو آینه میرم انگار که پیرمرده چرا دلت باید گیر من بشه از همه بریده دیگه بسه پشت سر دیگه داستان چش تو چش دیگه خود آسفالت همه چی اینجا تمومه کار سخت بدون شدی یه آدم خسته از بس تو درگیری هرکی یه ضربه زد رفت مثل غروبای سرد شنبه است که رد میدی بدبینی قلب خسته است رفیقا که همه دورت زدن پستن هستن به خیال اینکه خیلی از تو بهترن رفتن هی چجوری میتونی قبول کنی یه عمر گذشت اینجا صد تا رویا دور شد هی تو بگو چشم اندازتو من میگم ببند برو بارتو ازین کشور بارتو خدایا شکرت لفظ بریدن به بند جیبم بسه هر لحظه امیدم گاهی نمیتونی باشی مثل قدیم درست ازون موقع سیگارو دستتو دیدم تنهاهم تو میدون مین میزنم پرسه تو خیابونای این شهر فقط یه عکست اونی که تو آینه ست من نیستم میزنم پرسه تو خیابونای این شهر فقط یه عکست اونی که تو آینه ست من نیستم علاف یکی عین من قدم گذاشتی تنها رو ریل غم زدم حتی قیدم حتی نموند تو مشکلا زیدتم همه تو زرد و تک خور کشور شده دور از هنر قول تو خون از جوهر پر وقتی شبا لای دودن یا الکل پای چشمات کبوده چرا هر کی دورت بود نمونده چرا تقاص چیو پس میدی چرا باید خوشی حروم شه به ما تو خودتی هر دقه میزونی با پاسی که روش مهره ایرونی هست به جای اینکه پا بشی حقتو بگیری بیهوده با همه میکنی بحث مشکلاتتو تو این چهارتا برگ بنویس زیادم فکر نکن درست میشه چرا حرفی که میزنی پاش نموندی